محبوبه عالم زاده

چکیده آسیب لیگامان صلیبی قدامی با نرخ شیوع 250000 ریداد سالانه در ایالت متحده آمریکا شایع ترین آسیب لیگامانی زانو است. تغییر الگوی فعالیت عضلات مانند تغییر کینماتیک و کینتیک زانو یکی از ویژگی های بارز راه رفتن پس از آسیب رباط صلیبی قدامی و بازسازی این رباط می باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی الگوی فعالیت و الگوی هم انقباضی عضلات اندام تحتانی در افراد با رباط صلیبی بازسازی شده می باشد. در این مطالعه 15 نفر مرد ورزشکار با سابقه جراحیACL ( میانگین سن26/1±1/28 سال،قد 51/7±4/174 سانتیمتر،وزن16/2±4/75 کیلوگرم) که حداقل به مدت سه ماه از بازتوانی آنها زمان سپری شده بود و 10 نفر مرد سالم (میانگین سن35/1±2/25 سال، قد 11/2±2/176 سانتیمتر،وزن 86/5±2/73 کیلوگرم) در این پژوهش شرکت کردند. فعالیت عضلات پهن خارجی،نیم وتری،نعلی،دوقلوی خارجی،درشت نی قدامی،بازکننده طویل انگشتان پا،راست رانی،سرینی بزرگ با استفاده از دستگاه الکترومیوگرافی سطحی اندازه گیری و ثبت شد. نتایج :ضریب همبستگی االگوی فعالیت در عضلات بازکننده طویل انگشتان (0.9)عضله دوقلوی خارجی (0.92)، نعلی (0.96) و سرینی بزرگ (0.88) بود که نشان دهنده همبستگی بالایی در الگوی فعالیت این عضلات بین دو گروه می باشد (p=0.001). همچنین ضریب همبستگی االگوی فعالیت در عضلات درشت نی قدامی (0.51)پهن داخلی (0.57) و نیم وتری (0.66)، که نشان دهنده همبستگی متوسط بین دو گروه می باشد (p=0.001). و در عضله راست رانی، ضریب همبستگی بین دوگروه در الگوی فعالیت عضله (0.23 ) بود که همبستگی پایینی را نشان میدهد. ضریب همبستگی الگوی هم انقباضی عمومی (87/0)و برای هم انقباضی جهت دار (0.9) بدست آمد که نشان دهنده همبستگی بالا می باشد. تغییرات درالگوی فعالیت عضلات به دلایل مکانیسم های جبرانی و همچنین ناشی از کاهش درون دادهای عصبی ناشی از آسیب گیرنده های مکانیکی مفصل زانو است. اختلال در الگوی راه رفتن افراد ACLR را در معرض آسیب مجدد قرار می دهد. بازتوانی، تمرینات کنترل حرکتی و آنالیزهای دوره ای می تواند در ایجاد یک گیت نرمال در افراد ACLR کمک کننده باشد. تغییرات هم انقباضی عضلانی نشان می دهد جهت حفظ گشتاور مفصلی، افراد ACLR نسب به افراد سالم الگوی متفاوت تری را ایجاد می کنند و ممکن است ثبات زانو دچار اختلال شده و ریسک آسیب مجدد افزایش یابد.

چکیده: اعتقاد بر این است که تمرینات تثبیت کننده مرکزی باعث بهبود ثبات تنه و محافظت از ستون فقرات می شوند و برای تقویت عملکرد عضلات تنه طراحی شده اند. عضلاتی مانند ارکتور اسپاین (ES) تامین کننده اصلی ثبات تنه تحت یک وضعیت یا حرکت مشخص هستند. هدف از این مطالعه حاضر ارزیابی فعالیت الکترومایوگرافی عضلات تنه در منتخبی از حرکات در افراد سالم است تعداد 15 دختر سالم (18تا 25 ساله) به طور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند.با استفاده از دستگاه بی تی اس فری ای ام جی 300 و الکترودهای دوقطبی سطحی فعالیت الکتریکی عضلات ارکتوراسپاینا در دو سمت مهره های ششم و دهم سینه ای و سوم کمری تنه آزمودنی ها حرکات دوطرفه و یکطرفه فلکشن بازو در وضعیت های مختلف ایستاده ، نشسته و خوابیده اندازه گیری و ثبت شدند. داده ها بر اساس انقباض بیشینه همسان سازی شدند. برای پردازش داده های الکترومیوگرافی از نرم افزار EMG Graphing استفاده شد. جهت تحلیل آماری از آزمون آنالیز واریانس با اندازه گیری تکراری و در سطح معنی داری 05/0>p استفاده شد. نتایج: در افراد سالم در آزمون های حرکتی دو طرفه عضلات تنه در دو سمت ستون مهره ای فعالیت متقارنی را نشان دادند (05/0p). در مقایسه آزمون های حرکتی دو طرفه و یکطرفه بیشترین شدت فعالیت عضلات تنه به ترتیب در فلکشن خوابیده ، فلکشن نشسته و فلکشن ایستاده مشاهده شد (05/0>p). به طوری که درآزمون های حرکتی یک طرفه هنگام اجرای حرکت با دست راست عضلات سمت راست ET6 ستون مهره ای نسبت به سمت چپ فعالیت بیشتری را نشان دادند و همچنین هنگام اجرای حرکت با دست چپ عضلات سمت چپ ET6 نسبت به سمت راست فعالیت بیشتری را نشان دادند. (05/0>p) و درآزمون های حرکتی یک طرفه هنگام اجرای حرکت با دست راست عضلات سمت چپ EL3 ستون مهره ای نسبت به سمت راست فعالیت بیشتری را نشان دادند و همچنین هنگام اجرای حرکت با دست چپ عضلات سمت راست EL3 نسبت به سمت چپ فعالیت بیشتری را نشان دادند و عضله ET10 در اجرای حرکت یکطرفه فقط در وضعیت خوابیده در سمت موافق اجرا بیشتر بود ولی در دو وضعیت دیگر در سمت مخالف اجرا بیشتر بود.

چکیده: مقدمه و هدف: اسکولیوز به عنوان یک ناهنجاری سه بعدی در سطح فرونتال،ساجیتال و هوریزنتال توصیف میشود. اسکولیوز ایدیوپاتیک نوجوانان (AIS) با شیوع 2 تا 4 درصد شایع ترین نوع اسکولیوز است.که 90 درصد در دختران اسکولیوز ایدیوپاتیک با بهم خوردن پارامترهای کنترل پاسچر و مرکز فشار همراه است، هدف از مطالعه حاضر بررسی متغیر های فشار کف پایی حین راه رفتن در دختران مبتلا به اسکلیوز ناشناخته نوجوانی با افراد سالم است. مواد و روش ها: در این مطالعه 10 نوجوان دختر مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک با انحناهای دوبل سینه ای-کمری و تروکلمبار و 10 نوجوان دختر سالم به عنوان گروه کنترل در رده سنی10-18 سال از شهر همدان انتخاب خواهند شد. افراد در یک مسیر 9متری که دستگاه فوت اسکن در میانه راه تعبیه شده است 3بار با سرعت معمولی راه رفتند . شاخص های نوسان از جمله جابجایی مرکز فشار کف پایی در محورداخلی خارجی (X) و محور قدامی خلفی Y))، حداکثر سرعت مرکز فشار کف پایی در محور X و Y، میانگین سرعت کل و شاخص های توزیع فشار کف پایی از جمله اوج فشار،اوج نیرو، زمان رسیدن به اوج نیرو،نرخ بارگذاری،ایمپالس هم بین گروه سالم و اسکلیوز و هم در پای موافق و مخالف انحنا در گروه اسکلیوز محاسبه شد. یافته ها: 1- در مقایسه گروه کنترل و اسکولیوز: درجابجایی مرکز فشار در جهت قدامی خلفی (COP-Y) گروه اسکولیوز نسبت به گروه سالم کاهش معنادار ذاشته است. حداکثر فشار و نیرو در گروه اسکولیوز (در پای موافق انحنای کمری،)، در بعضی از مناطق جلوی پا افزایش و در بعضی مناطق عقب پا کاهش داشته است. نرخ بارگزاری در ناحیه متاتارسال دوم گروه اسکلیوز نسبت به گروه سالم افزایش یافته است. ایمپالس در ناحیه متاتارسال پنجم گروه اسکلیوز ( پای موافق انحنا) نسبت به گروه سالم کاهش یافته است.2- در مقایسه پای موافق ومخالف گروه اسکولیوز : جابجایی مرکز فشار کف پایی در جهت قدامی خلفی(COP-Y) در پای موافق انحنای کمری کمتر بود. نرخ بارگزاری در بخش داخلی پاشنه در پای موافق نسبت به پای مخالف کاهش داشته است. ایمپالس در پای موافق انحنا در ناحیه انگشتان دوم تا پنجم نسبت به پای مخالف کاهش یافته بود.3- بین زاویه کاب با سرعت cop-x همبستگی قوی مستقیم وجود داشت بحث: در مقایسه بین گروه اسکلیوز و کنترل، به نظر می رسد اسکلیوز بر شاخص های فشار کف پایی در پای موافق انحنا تاث

چکیده: کف پای انسان ها در انجام حرکات، تعادل و جابه جایی در مسائلی چون راه رفتن و فعالیت های ورزشی نقش تعیین کننده ای دارد. اندازه گیری توزیع فشار کف پایی یکی از روش های متداول جهت بررسی عملکرد پا در شرایط استاتیکی و دینامیکی است. از آنجایی که توزیع غیرطبیعی فشار پا، با افزایش هزینه های درمانی و گسترش آسیب ها در ارتباط است، امروزه مورد توجه بسیاری از محققان قرار گرفته است. هدف تحقیق حاضر بررسی اثر دستکاری حس بینایی و وستیبولار بر متغیرهای فشار کف پایی طی راه رفتن می باشد. 12 زن سالم ساکن شهر همدان با دامنه سنی 30-20 سال انتخاب شدند. آزمودنی ها در سه شرایط در مسیری به طول 10 متر که دستگاه فوت اسکن در وسط مسیر قرار داشت راه رفتند. در شرایط اول هیچ گونه دستکاری در حس های وستیبولار و بینایی انجام نمی شد، در شرایط دوم با بستن چشم آزمودنی ها توسط چشم بند، حس بینایی دستکاری گردید و سر در حالت طبیعی و مستقیم نگه داشته می شد، در شرایط سوم چشمان آزمودنی باز بود و آزمودنی با حرکات متناوب سر به طرفین، حس وستیبولار را دستکاری می کرد. متغیرهای جابه جایی مرکز فشار، انحراف استاندارد جابه جایی مرکز فشار، سرعت جابه جایی مرکز فشار و میانگین کل سرعت، حداکثر فشار و نیرو، زمان رسیدن به حداکثر نیرو، نرخ بارگذاری و ایمپالس محاسبه شد. یافته ها نشان داد که انحراف استاندارد جابه جایی مرکز فشار در جهت قدامی-خلفی در شرایط دستکاری بینایی کاهش معناداری داشته است. سرعت جابه جایی مرکز فشار در جهت داخلی-خارجی در شرایط دستکاری وستیبولار نسبت به دستکاری بینایی افزایش معنی دار داشته است. میانگین سرعت کل جابه جایی مرکز فشار در شرایط دستکاری بینایی و وستیبولار کاهش معناداری داشته است. حداکثر فشار کف پا در ناحیه ی متاتارسال پنجم در شرایط دستکاری حس بینایی نسبت به شرایط دستکاری حس وستیبولار افزایش معنی داری داشته است. در هیچ یک از سه شرایط مختلف، میزان نیرو کف پایی در مناطق ده گانه پا، اختلاف معناداری نداشته است. زمان رسیدن به اوج نیروی کف پا در ناحیه میانی پا و در بخش خارجی پاشنه در شرایط دستکاری بینایی نسبت به دستکاری وستیبولار افزایش معنی داری داشته است. نرخ بارگذاری در منطقه انگشتان دوم تا پنجم و متاتارسال اول در شرایط دستکاری وستیبولار نسبت به شرایط دستکاری حس بینایی افزایش معناداری داشته است. ایمپالس

چکیده: مقدمه و هدف: پیام رسانی متنی با تلفن همراه به یک فعالیت همه گیر تبدیل شده است. به طور متوسط ، فردی روزانه 40 پیام متنی ارسال و دریافت می کند. تغییرات مشاهده شده در راه رفتن در حین ارسال پیام کوتاه به طور کلی به تغییرات در انجام وظایف همزمان مربوط می شود، که به طور معمول منجر به اختلالات در عملکرد یک یا هر دو کار می شود. هدف از این مطالعه بررسی متغیر های فشار کف پا حین ارسال پیام از تلفن همراه است. مواد و روش ها: از بین جوانان شهر همدان 15 نفر مرد سالم انتخاب شدند. آزمودنی ها در آزمون اول مسیری به طول 6 متر را قبل از رسیدن به دستگاه فوت اسکن می پیمودند. درآزمون دوم از آزمودنی ها خواسته میشد که متنی که برای آنها فرستاده میشد را به درستی در گوشی تلفن همراه خود تایپ کنند. مسیر حرکت همان مسیر قبل بود اما آزمودنی در حال تایپ از دستگاه عبور میکرد. متغیر های فشار کف پا، زمان رسیدن به حداکثر نیرو ، نرخ بارگذاری ، ایمپالس ، جابجایی مرکز فشار و حداکثر سرعت مرکز فشار کف پا محاسبه شد. یافته ها: نتایج نشان داد در حداکثر فشار کف پایی فقط در ناحیه میانی پای راست کاهش معنی داری در گروه تلفن همراه داشته است. در زمان رسیدن به حداکثر نیرو در مناطق انگشت دوم تا پنجم ، متاتارسال سوم ، متاتارسال چهارم ، متاتارسال پنجم ، ناحیه میانی پا ، پاشنه داخلی وپاشنه خارجی در پای چپ و همچنین در مناطق انگشت دوم تا پنجم ، متاتارسال چهارم ، متاتارسال پنجم ، ناحیه میانی پا و پاشنه داخلی در پای راست افزایش معنا داری در گروه تلفن همراه داشته است. در نرخ بار گذاری در مناطق میانی پا ، پاشنه داخلی و پاشنه خارجی در پای چپ و در مناطق انگشتان دوم تا پنجم ، متاتارسال دوم ، متاتارسال سوم ، متاتارسال چهارم ، متاتارسال پنجم ، ناحیه میانی پا و پاشنه داخلی در پای راست کاهش معنا داری داشته است. ایمپالس در دو منطقه پاشنه داخلی و پاشنه خارجی در پای چپ و در مناطق میانی پا ، پاشنه داخلی و پاشنه خارجی در پای راست افزایش معنی داری داشته است. جابجایی مرکز فشار در جهت داخلی خارجی و در جهت قدامی خلفی اختلاف معنی داری نداشته است. حداکثر سرعت مرکز فشار فقط در جهت داخلی خارجی در پای چپ افزایش معنی داری در گروه تلفن همراه داشته است. بحث: در این پژوهش با افزایش زمان رسیدن به حداکثر نیرو و همچنین کاهش نرخ بار گذاری یکی از ریسک

چکیده: اسپرین لیگامنت های مچ پا یکی از رایج ترین آسیب های ورزشی می باشد؛ به طوری که 10 تا 30 درصد آسیب های ورزشی را به خود اختصاص داده است. امروزه یافتن استراتژی ها و مداخلات درمانی مناسب جهت جلوگیری و یا کاهش اثرات اسپرین مچ پا موردتوجه بسیاری از محققان قرار گرفته است. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثر آنی پلانتارماساژ بر الگوی فشار کف پایی در افراد مبتلا به بی ثباتی مزمن مچ پا حین راه رفتن بود. در این پژوهش نیمه تجربی 15 زن سالم به عنوان گروه کنترل (بدون اعمال مداخله ماساژ) و 15 زن مبتلا به بی ثباتی مچ پا به عنوان گروه آزمایش (تحت مداخله ماساژ) در دامنه سنی 18 تا 40 سال شرکت نمودند. ابزار اندازه گیری تحقیق شامل پرسشنامه آسیب دیدگی مزمن مچ پا و دستگاه فوت اسکن برای ارزیابی متغیرهای فشار کف پایی بود. از آزمون آماری شاپیرو-ویلک برای بررسی طبیعی بودن توزیع داده ها، از آزمون آماری تی مستقل برای مقایسه داده های گروه کنترل با پیش آزمون و پس آزمون گروه آزمایش و نهایتاً از آزمون آماری تی وابسته برای مقایسه اثرات ماساژ کف پا (در گروه آزمایش) بر متغیرهای وابسته استفاده شد (05/0=α). نتایج این پژوهش نشان داد که تفاوت معناداری در حداکثر فشار کف پایی برای ناحیه متاتارسال اول بین پیش آزمون و پس آزمون وجود دارد (05/0>P). همچنین، تفاوت معناداری در زمان رسیدن به حداکثر فشار کف پایی ناحیه میانی پا بین گروه کنترل و پیش آزمون گروه آزمایش وجود داشت (05/0>P)؛ اما تفاوت معناداری در زمان رسیدن به حداکثر فشار کف پایی نواحی مختلف پا (به جز ناحیه میانی پا) بین پیش آزمون و پس آزمون مشاهده نشد (05/0P)؛ همچنین تفاوت معناداری در این متغیر در نواحی متاتارسال اول، بخش میانی پا و بخش داخلی و خارجی پاشنه پا بین پیش آزمون و پس آزمون مشاهده شد (05/0>P). در ادامه، تفاوت معناداری در زمان رسیدن به حداکثر نیروی کف پایی ناحیه میانی پا بین گروه کنترل و پیش آزمون گروه آزمایش وجود داشت (05/0>P)؛ اما تفاوت معناداری در این متغیر در نواحی مختلف پا (به جز ناحیه میانی پا) بین پیش آزمون و پس آزمون مشاهده نشد (05/0

مقدمه وهدف : حرکاتی که ما انجام میدهیم نیاز به هماهنگی کنترل تعدادی از مفصلها و عضلههای بدن دارند. .نظریه سینرژی برای چگونگی انتخاب بهترین ترکیب عضلهها و الگوی حرکتی برای انجام و کنترل حرکات در بدن ارائه شده است .سیستم کنترل بدن به جای اینکه صدها عضله را برای انجام یک فعالیت کنترل کند ، تعداد کمی از سینرژیها را برای کنترل حرکت درگیر می کند و باعث بهبود کیفیت در اجرای حرکات روزانه و مهارتها می شود. فقدان اطلاعات بینایی، فرد نابینا را با محدودیتهای شناختی و حرکتی متعددی حین راه رفتن روبرو میسازدو عملکرد سیستم کنترلی بدن را دچار تغییر می کند .بنابراین هدف این پژوهش استخراج سینرژی عضلانی در عضلات اندام تحتانی افراد نابینا حین راه رفتن با روش الگوریتم تجزیه نامنفی ماتریسی بود . مواد وروش : در این مطالعه از دادههای موجود در دوگروه بینا و نابینا ) شدت فعالیت الکتریکی عضلات درشت نی قدامی ، دوقلو ، دو سر رانی ، پهن خارجی و سرینی میانی ( استفاده گردید . بعد از پردازش دادهها با استفاده از نرم افزار متلب ، الگوی سینرژی و وزن نسبی عضلات با استفاده از روش الگوریتم تجزیه نامنفی ماتریسی محاسبه گردید.برای تعیین تعداد سینرژیهای لازم حین راه رفتن در دوگروه سالم و نابینا استفاده شد .جهت بررسی الگوی سینرژیهای عضلانی و وزن نسبی هر عضله در هر سینرژی در هر گروه از روش آماری VAF از معیار VAF>0/ در نظر گرفته شدیافته ها: با استفاده از معیار 9 P≤0/ همبستگی پیرسون و تی تست مستقل استفاده شد .سطح معنا داری 05 در دوگروه سالم (r=0/ و دوم ( 490 (r=0/ حین راه رفتن استخراج شد. الگوی سینرژی اول ( 409 EMG چهار سینرژی عضلانی از دادههای همبستگی ضعیفی را در دو گروه نشان (r=0/ و چهارم ( 329 (r=0/ و نابینا همبستگی متوسطی را نشان داد ولی الگوی سینرژی سوم ( 14 داد.در گروه نابینا وزن نسبی عضلات در سینرژی اول برای عضله پهن خارجی معنی دار بود و در گروه نابینا بیشتر از گروه سالم بود .)P= وزن نسبی عضلات در سینرژی دوم برای عضله دو سر رانی معنی دار بود و در گروه نابینا بیشتر از سالم بود) 0.017 .)P=0.023( درسینرژی سوم در گروه نابینا وزن نسبی عضلات در هیچ یک از عضلات معنی دار نبود. )وزن نسبی عضلات در سینرژی چهارم در عضله کاهش معنی دار در گروه نابینا مشاهده گردید.بحث و نتیجه گیری : اختلال در ورودی بصری در افراد نابینا م

در چند سال اخیر، علاقه به دویدن پابرهنه یا با کفشهای مینیمالیست به وجود آمده است، کفشهای مینیمالیست نیز بهمنظور دستیابی به مزایای راهرفتن پابرهنه به بازار عرضه شده اند. هدف از انجام این پژوهش بررسی اثرات فوری استفاده از کفش مینیمالیست بر میزان فعالیت عضلات ناحیۀ ساق پا حین فرود تکپا بود. در این پژوهش 15 نفر مرد سالم شرکت نمودند و آزمون فرود تکپا در سه وضعیت پابرهنه، کفش معمولی و کفش مینیمالیست 7 مرتبه صورت گرفت. متغیرهای الکترومیوگرافیکی عضلات منتخب اندام تحتانی پای برتر این افراد )شامل: درشت نئی قدامی، نازک نئی طویل، نازک نئی کوتاه، دوقلوی خارجی، دوقلوی داخلی و نعلی( مورد محاسبه قرار گرفت. نتایج مطالعۀ حاضر نشان داد که در میزان میانگین و حداکثر فعالیت نرمالیزه شدۀ عضلات در هر دو مرحله پیشفعالیت و اکسنتریک تفاوت معنی داری وجود دارد. به علاوه، نتایج نشان داد که برای میزان همانقباضی فقط عضلههای نازک نئی کوتاه/ دوقلوی داخلی در مرحله پیشفعالیت؛ و عضلههای درشت نئی قدامی/ نازک نئی طویل در مرحله اکسنتریک و در فرکانس میانه فقط عضلۀ نازک نئی کوتاه تفاوت معناداری دارند

چکیده: هدف: در این مطالعه پس روی دادی ،اثرات مواجهه مزمن با گاز هوشبر ایزوفلوران بر عملکرددستگاه قلبی ریوی کارکنان اتاق عمل و بخشهای دیگردرمانی بیمارستان دولتی بررسی شد. ازمودنیها در دو گروه هدف شامل 10مردو10زن از کارکنان اتاق عمل با میانگین سنی 33 سال و سابقه کار 10 سال مواحهه با گاز ایزوفلوران معادل ppm13 بودند . گروه مرجع در نمونه مشابه از کارکنان سایر بخشهای درمانی با میانگین سنی 35سال و سابقه کار 13 سال داوطلبانه در این پروژه شرکت کردند .آزمودنی ها هنگام اجرای طرح هیچگونه بیماریهای قلبی –عروقی و تنفسی ،متایولیک و ارتوپدیک نداشتند و داروی موثر بر شاخصهای دستگاه قلبی تنفسی مصرف نمی کردند. روش اجرا: کار کرد دستگاه قلبی تنفسی گروه هدف ، بوسیله تست هوازی پیاده روی مطابق پروتکل انجمن توراکس آمریکا (6MWD) ودرنوبت جداگانه ،تست زیر بیشینه ابلینگ روی تردمیل انجام گرفت . برای ارزیابی عملکرد ریوی دو گروه ، مانور های اسپیرومتری در وضعیت استراحت به روش KNUDSON با سه تکرار انجام گرفت . تجزیه تحلیل اماری داد ه ها ، با روش شاپیرویلک برای بررسی توزیع نرمال متغیرها و تحلیل استنباطی از روش MANOVA با رعایت پیش فرض الفای 5% استفاده شد. نتایج: در وضعیت بدون مداخله جنسیت ، کارکنان اتاق عمل نسبت به گروه مرجع در اغلب شاخصهای منتخب کارکرد دستگاه قلبی عروقی شامل مسافت واقعی پیموده شده ،نسبت مسافت پیموده شده به قد ، نسبت مسافت واقعی به مسافت پیش بینی شده هنگام تست 6MWD، احساس فشار کار در هردو آزمون ورزشی یطور معنی داری پایین تر بود ( P<0/05) .در شاخصهای عملکرد تنفسی ،اندکسهایFVC% FEV1%و شاخص تنگی نفس در دو گروه ، تفاوت معنادار بدست آمد. ( P<0/05). با مداخله عامل جنسیت به روش T مستقل ، در مردان دو گروه، پارامترهای مسافت واقعی ونسبت مسافت بر قد در هر دو آ زمون ورزشی بطور معنادار متفاوت بود(. P<0/05) اما زنان دو گروه اتاق عمل و گروه مرجع در شاخصهای تنفسی FVC, FEV1, FEV1/FVC, اختلاف معناداری داشتند.( P<0/05) .نتیجه گیری: کارکنان اتاق عمل که بصورت روزانه با غلظت 13PPM ایزوفلوران بطور مزمن مواجه بودند و از الگوی زندگی غیر فعال با شاخص1626± 4890 گام در روز برخوردار بودند ؛ افت عملکرد قلبی –ریوی و احساس خستگی زود رس وتنگی نفس هنگام فعالیت بدنی زیر بیشینه با بار82درصد ضربان قلب بیشینه،بارز تراز همت